Finaliści konkursu Astro Fotograf Roku 2022: Wszystkie nieziemskie obrazy

Obrazy z kosmosu nie są obecnie takie, jak widzieliśmy wcześniej.

z Teleskop Jamesa Webba robi bezprecedensowe zdjęcia Z najgłębszego, jaki widzieliśmy we wszechświecie, Teleskop Hubble’a zderza się ze zderzającymi się galaktykamiA Łazik marsjański NASA spogląda na nowe części planetyA Astrofotografowie patrzą w czasieA astrofotografia Jest teraz w najlepszej formie.

I chociaż nie wszyscy mamy teleskop o dużej mocy lub statek kosmiczny o dużej mocy, aby spojrzeć poza morza, każdego roku na Ziemi polegamy na utalentowanych fotografach, którzy zbliżą nas nieco do nieba – z których wielu pojawia się w corocznym konkursie. Fotograf astronomiczny roku Konkurencja.

Muzea Królewskie w Greenwich w Londynie ujawniły finalistów tegorocznej kolekcji. Do 14-letniego konkursu astrofotografii wpłynęło ponad 3000 prac wylosowanych z 57 krajów. Zwycięzcy zostaną ogłoszeni podczas ceremonii online 15 września, a od 17 września zostaną zaprezentowani na wystawie w Narodowym Muzeum Morskim w Londynie.

Zobacz też:

Teleskop Webba właśnie wykonał najgłębsze zdjęcie wszechświata w historii

Możesz je zobaczyć poniżej, w dziewięciu kategoriach, takich jak galaktyki, gwiazdy, mgławice, zorza polarna, słońce, księżyc i inne. Pod każdym zdjęciem dodaliśmy słowa fotografów, dzięki czemu możesz wiedzieć, na co patrzysz.

A jeśli chcesz zobaczyć poprzednie lata, oto plik Finaliści A Zwycięzcy 2021.

galaktyki

koło hydrauliczne
Źródło: Peter Ward

Nicolas-Louis de Laquile po raz pierwszy zaobserwował to, co później stało się znane jako Galaktyka Południowego Wachlarza 23 lutego 1752 r. z Przylądka Dobrej Nadziei w Afryce Południowej. Wykonane dokładnie 270 lat później, to zdjęcie łączy w sobie głęboki zestaw ekspozycji H-alfa wraz z danymi kolorystycznymi, aby uwydatnić podobne do szafiru regiony formowania się gwiazd tej pięknej galaktyki spiralnej z poprzeczką.

Dwie galaktyki zderzają się w kosmosie

„Kosmiczna Kolizja”
Źródło: Mark Hanson, Mike Selby

NGC 5426 i NGC 5427 to dwie galaktyki spiralne tej samej wielkości, które wchodzą w dużą interakcję. Oczekuje się, że reakcja, znana jako Arp 27, będzie trwać przez dziesiątki milionów lat.

Ta para oddziałujących galaktyk znajduje się w południowej konstelacji Eridanus („Rzeki”). Są członkami galaktyki Fornax. Są tak blisko siebie, że siły grawitacyjne zniekształciły jedno z ramion spiralnych większej galaktyki, NGC 1532. Siły te doprowadziły do ​​wybuchów formowania się gwiazd w obu galaktykach, ale jeszcze bardziej w NGC 1532, gdzie nowa generacja masywnych masa istnieje. Powstają gwiazdy.

Słońce

powierzchnia słońca.

Usuwanie gazu wodorowego
Źródło: Simon Tang

Chmury gazowego wodoru ustępują, gdy linie pola magnetycznego Słońca zderzają się i zderzają ze sobą. Ten widok natury tworzy niesamowite cechy, zwane protuberancjami, na krawędziach słońca.

Obraz słońca z księżycem przechodzącym w lewym górnym rogu.

H-alfa . częściowe zaćmienie Słońca
Źródło: Alessandro Ravagnin

Częściowe zaćmienie Słońca rozpoczęło się z regionu Veneto we Włoszech, gdy osiągnęło punkt kulminacyjny 10 czerwca 2021 r. Był to dzień niskiej aktywności słonecznej, co pozwoliło na uzyskanie wyraźnego obrazu księżyca przechodzącego przed słońcem.

powierzchnia słońca.

„słoneczne piekło”
Źródło: Stuart Green

Za każdym razem, gdy astrofotografowie robią zdjęcie, słońce wygląda inaczej, gdy tworzą się nowe plamy, rosną i ostatecznie zanikają. Fotograf selektywnie filtrował wszystkie długości fal światła z wyjątkiem wąskiego czerwonego pasma (znanego jako H-alfalina), aby ujawnić aktywny obszar zmian słonecznych.

gwiazdy i mgławice

Mgławica Półksiężyc sfotografowana w kosmosie.

„Mgławica Półksiężyc”
Źródło: Bray Falls

Głęboki widok Mgławicy Półksiężyc w Łabędź, wynik fal uderzeniowych pochodzących od gwiazdy Wolf-Rayet WR 134.

Kolumny fioletowych i różowych gwiazd.

Obrzeża Mgławicy Carina
Źródło: Ignacio Diaz Bobello

Głównym celem na tym zdjęciu jest mgławica, która została skatalogowana jako RCW 53c i jest rzadko rejestrowana przez astrofotografów.

Warstwy czerwonych gwiazdek.

„Willa wirujące fale”
Źródło: Paul Melvan

Ten obraz przedstawia obszar na skraju konstelacji Paraliżu. Region Vela Supernova Remnant jest silnie sfotografowanym regionem, ale ten odcinek nie jest powszechnie kojarzony z pozostałością po supernowej. Pokazuje bogate kolory gwiazd i silną obecność emisji H-alfa i SII.

ludzie i przestrzeń

Stos kamieni pod oszałamiającą gromadą gwiazd.

„Stopy i kamienie”
Źródło: Derek Horlock

Układanie stosów miało praktyczne zastosowanie od czasów prehistorycznych, jako narzędzie nawigacyjne do oznaczania przejść lub granic terytorialnych. Stosy są powszechne na plażach w St Agnes na Wyspach Scilly i stanowią kotwicę dla Drogi Mlecznej przebijającej nocne niebo na tym zdjęciu.

Oświetlona autostrada krajowa 219, najwyższa na świecie autostrada krajowa, wije się na pierwszym planie, niemal odzwierciedlając majestatyczny obraz Drogi Mlecznej powyżej. Są one oddzielone górą Kula Kangri, położoną w prefekturze Shannan w Tybecie.

Wyrównanie księżyca, góry i panoramy Los Angeles

„Wschód Księżyca nad Los Angeles”
Źródło: Sean Goble

Wyrównanie księżyca, góry i słynnej panoramy Los Angeles po zimowej burzy 18 grudnia 2021 r.

Księżyc żniw wschodzi za zamkiem

Księżyc równonocy i Glastonbury Tor
Źródło: Hannah Rushford

Jedna ekspozycja ukazuje ludzi cieszących się pełnią księżyca, gdy wschodzi za Glastonbury Tor w Wielkiej Brytanii we wrześniu 2021 roku.

Rzeka skąpana w fioletowym świetle i księżycu na niebie.

„Brzeg rzeki Funakawa na wiosnę”
Źródło: Takanobu Kurosaki

Kiedy w 1957 r. odnowiono rzekę Funakawa, na obu brzegach zapory zasadzono około 280 drzewek wiśni Yoshino. Rysują linię oka w kierunku odległego horyzontu, na atramentowobłękitnym niebie, gdzie tylko mgliste światło księżyca przebija ciemność.

Planety, komety i asteroidy

Kometa z dużym ogonem sfotografowana w kosmosie.

Kometa C / 2021 A1 (Leonard)
Źródło: Lionel Mjzyk

Kometa Leonard została odkryta przez GJ Leonarda 3 stycznia 2021 r., a najbliższa odległość na Ziemię odbyła się 12 grudnia 2021 r. Fotograf zabezpieczył sobie trochę czasu za pomocą zrobotyzowanego teleskopu w Skygems Remote Observatories w Namibii 27 grudnia, aby uchwycić ten rzadki przebłysk kometa, która opuści Układ Słoneczny i nigdy nie będzie widziana inna.

Księżyce Saturna są rozmieszczone niemal symetrycznie wokół planety, równoważąc kompozycję obrazu.

„Saturn i jego księżyce”
Źródło: Flávio Fortunato

Księżyce Saturna są rozmieszczone niemal symetrycznie wokół planety, równoważąc kompozycję obrazu.

Jowisz został schwytany wraz z trzema największymi księżycami.

„Rodzina Jowisza”
Źródło: Damien Beach

Jowisz został schwytany wraz z trzema największymi księżycami. Słynną Wielką Czerwoną Plamę można zobaczyć na samym Jowiszu, a także wiele innych miejsc i burz. Podobne szczegóły pojawiają się również na trzech księżycach Jowisza. Jasny krater Ozyrysa można wyraźnie zobaczyć na Ganimedesie w lewym górnym rogu.

zorza polarna

Zorza polarna nad słynną islandzką górą Westrahorn.

„Domena”
Źródło: Stephen Lieberman

Zorza polarna nad słynną islandzką górą Westrahorn. Panorama trzech zdjęć, przetworzona w Lightroomie i Photoshopie.

Zorza polarna odbita w stojących wodach jeziora w prowincji Alberta w Kanadzie.

Zorza polarna nad wrakiem Gardur w regionie Fiordów Zachodnich w Islandii.

islandzki epos
Źródło: Carl Gallagher

Fotograf udał się w dziewięciodniową, 2500-kilometrową podróż, ścigając luki w chmurach, aby uchwycić zorzę polarną nad wrakiem Gardur w regionie Fiordów Zachodnich na Islandii.

Żywy wieniec zorzy za turbiną wiatrową

„wiatr słoneczny”
Źródło: Esa Pekka Isomursu

Jasna korona zorzy polarnej za turbiną wiatrową daje złudzenie interakcji między nimi, tak jakby turbina była napędzana wiatrem słonecznym lub turbina rozpraszała zorzę polarną. Zostało to uchwycone podczas silnej burzy zorzowej w północnej Finlandii.

Księżyc

Zdjęcie półksiężyca, w tym kratery i góry.

„Przelatuj nad Antarktydą”
źródło: Tom Glenn

Złożenie obrazów południowego bieguna Księżyca sporządzonych w dwóch różnych datach (co daje różne widoki obszaru). Jest to jedna z najbardziej szczegółowych map amatorskich tej części Księżyca, bardzo trudnej do zaobserwowania z Ziemi.

Widok na kratery i góry księżyca.

„Przelatuj nad Antarktydą”
Źródło: Andrea Vanionni

Dzięki odpowiednim wstrząsom na tym zdjęciu widać kratery i góry na południowym biegunie Księżyca, w tym krater Baileya (z jego charakterystycznym basenem) po prawej stronie. Poniżej Bailly znajdują się kratery Bettinus, Kircher i Wilson. Na krawędzi widać Montes Leibnitz.

Odwrócony widok powierzchni księżyca w kolorze niebieskim i zielonym.

„odwrócony metal”
Źródło: Noah Kojawski

Powierzchnia księżyca, choć wydaje się szara i monochromatyczna, ma kolory ukryte w glebie, spowodowane różnymi minerałami. Ten kolor jest zbyt słaby, aby można go było zobaczyć gołym okiem, ale zdjęcia cyfrowe pozwalają fotografom gwiazd uwydatnić kolory i pokazać inny widok księżyca. Ten obraz jest odwróconym widokiem tych kolorów, wyjątkową perspektywą na nasz księżyc.

Chcesz więcej astrofotografii? Oto najlepsze zdjęcia kosmiczne z 2021 roku.

Elise Haynes

„Analityk. Nieuleczalny nerd z bekonu. Przedsiębiorca. Oddany pisarz. Wielokrotnie nagradzany alkoholowy ninja. Subtelnie czarujący czytelnik.”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back to top