Oko pustyni to zagadka geologiczna, która „patrzy” w przestrzeń kosmiczną.

Oko pustyni to zagadka geologiczna, która „patrzy” w przestrzeń kosmiczną.

WOglądana z góry Ain Sahara wygląda jak ogromny krater uderzeniowy położony pośrodku Sahary w Mauretanii. Rozciąganie 50 km Krater ten ma średnicę 30 mil, składa się z szeregu regularnych pofałdowań i w rzeczywistości jest w całości lądem.

To są niesamowite staruszki Geologiczny Formacja ta została wykorzystana w latach 60. XX wieku przez astronautów Gemini jako punkt orientacyjny. Najpierw geolodzy Uważa się, że Ain Al Sahara, znana również jako Struktura Rishat, jest ogromnym kraterem uderzeniowym. Jednakże dalsze badania przeprowadzono na skałach osadowych tworzących centralną kopułę na randce Wróć do konfiguracji Późny proterozoikMiędzy 1 miliardem a 542 milionami lat temu.

Warto zauważyć, że niektórzy nadal wierzą, że budowla ta jest w rzeczywistości pozostałością zaginionego miasta Atlantyda, ponieważ jej okrągły kształt przypomina Ziemię opisaną przez Platona – ale tutaj nam się to nie podoba.

Konstrukcja prawdopodobnie faktycznie powstała w procesie zwanym „składaniem”, tworząc tzw Symetryczna linia wypukła. Fałdowanie ma miejsce, gdy siły tektoniczne działające z obu stron naciskają na skały osadowe.Jeśli skały są zimne i kruche, mogą pękać, ale jeśli są wystarczająco ciepłe, stają się fałdami. Fałdy skierowane w górę nazywane są antyliniami, a fałdy skierowane w dół nazywane są synklinami.

Jednak w artykule badawczym z 2014 roku opublikowanym w Journal of African Earth SciencesNaukowcy zaproponowali zupełnie inne wyjaśnienie powstawania oka. Uważa się, że obecność skał wulkanicznych wskazuje na wypychanie stopionej skały na powierzchnię, co spowodowało powstanie kopuły, zanim uległa erozji i utworzyła pierścienie, które widzimy dzisiaj. W artykule zasugerowano, że oddzielenie superkontynentu Pangei mogło odegrać rolę w tych formacjach wulkanicznych i przesunięciach tektonicznych.

Struktura składa się z mieszaniny Skały osadowe i magmowe. Erozja na powierzchni konstrukcji odsłania drobnoziarniste ryolit i grubokrystaliczne skały gabro, które przeszły przemianę hydrotermalną. Rodzaje skał w pierścieniach ulegają erozji z różną szybkością, tworząc na powierzchni różne kolorowe wzory. Duże, ostro zakrzywione fragmenty skał osadowych zwane megabreccia dodają kolorowych, wirujących nieregularności tworzących tę formację.

READ  Nowe spojrzenie na Space Mountain, Tomorrowland Plaza Rhythm

W środku kopuły znajduje się m.in Dolomitowa półka wapienna Z brekcją o szerokości 1 km, pierścieniowymi groblami i alkalicznymi skałami wulkanicznymi. Złożona struktura geologiczna oka od chwili jego odkrycia zadziwia i intryguje geologów i nadal jest powszechnie uważana za jedną z najbardziej imponujących cech geologicznych na świecie. Tym samym w 2022 r. znalazł się na liście 100 obiektów dziedzictwa geologicznego uznanych przez Organizację Dziedzictwa Geologicznego. Międzynarodowa Unia Nauk Geologicznych (Unia Europejska).

Ze względu na swoje ogromne rozmiary Oko Sahary najlepiej oglądać z dużych wysokości (najlepiej z przestrzeni kosmicznej), dlatego teraz będziemy musieli polegać na zdjęciach satelitarnych, aby cieszyć się całą jego wspaniałością.

Poprzednia wersja tego artykułu została opublikowana w styczniu 2023 r.

Elise Haynes

„Analityk. Nieuleczalny nerd z bekonu. Przedsiębiorca. Oddany pisarz. Wielokrotnie nagradzany alkoholowy ninja. Subtelnie czarujący czytelnik.”

Rekomendowane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *