Chwiejący się Korpus Pomocy Blue Jays psuje 13-suwowy klejnot Ruby Ray

TORONTO – Rok temu, regionalny harmonogram meczów baseballowych oznaczał, że taki rodzaj ligowej passy, ​​jaką ostatnio grali Toronto Blue Jays, po prostu nie istniał. Podczas gdy podczas skróconej 60-meczowej kampanii pandemii drużyny coraz bardziej zaznajomiły się ze swoimi rywalami z dywizji i nakładającymi się na siebie rówieśnikami, reszta ligi pozostała nieco tajemnicą.

Wracając do normy, we wtorek porażka 6:1 w pierwszym meczu trzech meczów z środkowym Chicago White Sox dała Blue Jays pierwsze spojrzenie na ostatnie główne zespoły MLS. Wynik dał im skumulowany wynik 6-8 w starciu z Cleveland, Houston, Oakland i Southsiders, co stanowi mały test tego, gdzie stoją dla niektórych drużyn, z którymi będą walczyć o dziką kartę.

Robbie Ray zrobił więcej, niż wykonał swoją część, zdobywając szczyt 13 sezonu przy dominujących inningach 6,1 zepsutych tylko przez jego ostatni rzut, szybką piłkę z prędkością 96,6 mil na godzinę, którą Andrew Vaughn posłał 390 stóp nad murem w prawym polu. To zniweczyło prowadzenie 1:0 z Carlosem Rodonem, który doprowadził Blue Jays do 1:10, mając tylko wicemistrzów do zdobycia gola w pięciu inningach, i pojawił się zaraz po tym, jak stracili okazję, aby wejść na szczyt. Pół.

„Szczerze, złożyłem swoją ofertę, facet wykonał na nim dobry zamach i uderzył w swoją murawę – to się stanie” – powiedział Ray. “Czułem, że moje rzeczy były świetne przez całą noc. Wstawiaj dobry program, hittery czasami trafiają na dobre boiska. W takim przypadku uchylasz kapelusza. Nie żałuję niczego, co zrobiłem dziś wieczorem. “

Naprawdę się w to wciągnęło, a gra nadal była możliwa do wygrania, kiedy ją przekazał, pozostawiając decyzję bykom. Ale tutaj White Sox mają wyraźną przewagę, zwłaszcza z zespołami pomocy Blue Jays z powodu kontuzji i słabych wyników.

READ  Zwycięzca OT Kyle'a Palmieriego podnosi wyspiarzy nad pingwinami w grze 1

Trent Thornton, który niedawno wspiął się na poziom lewarowania, objął dowodzenie na ósmym miejscu po tym, jak Rafael Doulis ledwo uciekł z niepewnego siódmego miejsca w przerwie od Raya i uderzył w ścianę. Jose Abreu i Jermin Mercedes otworzyli połowę singlami, a po tym, jak Yasmane Grandal poszła, by załadować bazy, Vaughn posłał wolejem w ścianę pośrodku, aby zapalić zielone światło.

Do tego czasu menedżer Charlie Montoyo widział już wystarczająco dużo i sprowadził Carla Edwardsa Jr., który pozwolił przerwać tamę. Adam Eaton przegapił jedną piosenkę, aby przebić 3-1, jeszcze dwa razy postawił potrójną prawą bramkę Yuri Garcii, a mucha Tima Andersona pokonał szóste miejsce.

To było zbyt wiele dla Liama ​​Hendriksa, najbliższej gwiazdy, która odwiedziła kompleks Blue Jays jako wolny strzelec w zimie, aby zamknąć wszystko. On, Jose Ruiz, Evan Marshall i Jarrett Crochet wykonali cztery połączone rundy dwusuwów i dwuśladów, co okazało się różnicą.

„Ich oferta jest bardzo dobra” – powiedział Montoyo. “Chłopaki, którzy zeszli z boiska, wykonali dobrą robotę. Nie ma to znaczenia, jeśli chodzi o nas, ponieważ wciąż znajdujemy sposoby na zdobycie gola, ale ich występ jest dziś godny pochwały, wykonali świetną robotę i utrzymali nas jako jeden wyścigi.”

Sami Blue Jays skracali mecze z Bulls na początku tego sezonu, ale zespół pomocy stał się ciężarem po tym, jak David Phelps, Ryan Borucki, Julian Meriwether, Travis Bergen i AJ Cole doznali głębokiego wyczerpania grupy.

Połącz to z ostatnimi zmaganiami Tylera Chatwooda, przejażdżką kolejką górską Dolis, a także regresją od wczesnych niespodzianek, takich jak Anthony Castro i Joel Byams, i nagle Montoyo jest zmuszony do szybkiego nadrobienia rzeczy pod koniec gry.

„Jest wielu facetów, którzy są zranieni, ktoś inny musi to zrobić” – powiedział Montoyo. „To jest to, czego teraz nam brakuje. Zabieramy wielu ludzi z pola bitwy, umieszczając ludzi w bazie w ostatnich rolach. To nie jest dobre. Musimy być w tym lepsi. Zadawaj więcej strajków i wyprowadzaj ludzi ”.

READ  Lawina prowadzi 3-0 i stawia Bluesa na krawędzi eliminacji

Jego plan na wtorek polegał na tym, aby Doulis i Jordan Romano, jako jedni z nielicznych w tej chwili stabilnych rozdań, podzielili Final Four za Rayem. Ale siódmy slalom Doulisa, który składał się z dwóch przejazdów i uderzenia, aby załadować bazy, zanim złapał Yoanna Moncadę patrzącego na swój 26. kort, tonie go i zmusza Thorntona do klinczu.

W sobotę Thornton prowadził 6-2 i wykonał dwa czyste przejazdy w rundach siódmej i ósmej, ale we wtorek jego jedynym wyjściem było pokonanie 395 stóp 103,1 mil na godzinę, a jego spodziewane średnie trafienie to 0,770. Edwards dostał BABIP za trójkę Garcii (przewidywana średnia 110.) i singiel Andersona (0,090), ale nie dostał też ani jednego powiewu w sześciu rzutach.

„Edwards właśnie wszedł, więc chcemy zobaczyć, co może zrobić” – powiedział Montoyo. Trent dał dobry występ, więc teraz ma szansę wywrzeć większy wpływ. Romano był świetny przez cały czas. Dolis był w górę iw dół, ale ostatnio był lepszy.

„Ktoś musi wziąć luz. Po prostu nie zrobiliśmy tego dziś wieczorem”.

Szkoda, bo Ray zasłużył na lepszy wynik.

Pracując z Rileyem Adamsem, który zadebiutował w wielkiej lidze po tym, jak zastąpił kontuzjowanego Danny’ego Jansena w składzie, początkujący lewicowiec miał pełną kontrolę, pozwalając tylko na pięć trafień i nie chodząc z niczym. Napastnicy White Sox wykonali 21 z 57 zamachów, nie mogąc przyjąć szybkiej piłki, która wyniosła 95,5 i byli bezradni wobec podającego, który popełnił 14 fauli i, średnio 89,9, był o 1,1 mil na godzinę wyższy od średniej w sezonie.

„To po prostu ciągły odpoczynek” – powiedział Ray o skuteczności stadionu. „Czuję się coraz lepiej z każdym wyjściem. Chodzi tylko o to, żeby jej zaufać i zaufać (że), kiedy ją wrzucę, zrobi to, co chcę, żeby zrobiła. A to zwiększa jej szybkość, po prostu zdobywając tę ​​pewność siebie jej.”

READ  Connor Hellebuyck Stellar, gdzie odrzutowce zestrzeliły antresolę w grze 1

Budując pewność siebie w swoim repertuarze, Blue Jays nadal szuka środków odciążających pewność siebie w kluczowych punktach. Spotkawszy nieznanego wroga w White Sox, zobaczyli bardzo znajomy widok ich niegdyś potężnego byka, który późno nadrabiał zaległości.

Tabitha Montgomery

„Nieuleczalny badacz twittera. Amatorski adwokat mediów społecznościowych. Wielokrotnie nagradzany guru muzyki. Becon ćpuna. Skłonny do napadów apatii”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Back to top