Sprzedaż publicznego kina napotyka przeszkodę w Sądzie Najwyższym Kolumbii Brytyjskiej

Sprzedaż publicznego kina napotyka przeszkodę w Sądzie Najwyższym Kolumbii Brytyjskiej

Trwająca restrukturyzacja znanej firmy z branży hotelarsko-gastronomicznej w Vancouver napotkała w zeszłym tygodniu przeszkodę, gdy sędzia Sądu Najwyższego Kolumbii Brytyjskiej odmówił zatwierdzenia sprzedaży restauracji przy Granville Street.

Sędzia Shelley C. odmówiła. Fitzpatrick nakazał zrzeczenie się umowy najmu na rzecz Cinema Public House Ltd. Jeśli chodzi o przestrzeń restauracyjną dla nowych właścicieli firm, powołując się na obawy miasta Vancouver dotyczące niepewnego finansowania i braku doświadczenia w branży ze strony – kupujący są za firmą.

Kino, o którym mowa w uchwale, jest jedną z kilku spółek tworzących grupę Donnelly, która jest łącznie właścicielem kilku barów, restauracji i innych przedsiębiorstw w Vancouver i innych miejscach.

Chociaż grupa zmieniła nazwę swojej ogólnej działalności na Grupa FreehouseDecyzja sądu określa spółki łącznie mianem Grupy Donnelly.

Kiedy w maju zeszłego roku złożyła wniosek o ochronę wierzycieli na mocy federalnej ustawy o układach wierzycieli korporacyjnych, Donnelly Group była winna różnym stronom łącznie około 20 milionów dolarów.

Większość tej kwoty – ponad 13 milionów dolarów – była należna Bank of Montreal. Decyzja sądu W wydanym w zeszłym tygodniu komunikacie zauważono, że Grupa Donnelly i BMO „wynegocjowały kwotę, jaką należy zapłacić BMO w celu zmniejszenia jego zabezpieczonego zadłużenia, chociaż faktyczna uzgodniona kwota nie została podana do wiadomości publicznej”.

Przy kinie działa Public Cinema, restauracja i bar zlokalizowane pod adresem 901 Granville St. Downtown, teren dzierżawiony od miasta Vancouver.

Zgodnie z decyzją sądu, kilka miesięcy po złożeniu wniosku o ochronę przed wierzycielami Donnelly Group wystawiła na sprzedaż publiczne kino i trzy inne spółki.

Kino jako jedyne złożyło ofertę w tym zakresie – Grupa Donnelly przyjęła ofertę w wysokości 575 000 dolarów za firmę i wszystkie jej aktywa.

Kiedy w sierpniu restauracja została wystawiona na sprzedaż, początkowa cena wywoławcza wynosiła 1,2 miliona dolarów.

READ  Ceny benzyny BC: tankowanie w Vancouver kosztuje 40 USD więcej niż w Toronto

Potencjalnym nabywcą jest spółka o numerze 1442029 BC Ltd., która w wyroku sądu określana jest jako „144”. W uchwale zapisano, że w ramach zakupu 144 ma przejąć kino dzierżawę nieruchomości, co wiązałoby się z koniecznością płacenia miastu 25 237,33 dolarów miesięcznie przez dziewięć lat.

Jednym z warunków umowy jest to, że miasto musi wyrazić zgodę na każdą próbę przypisania lokalu innemu najemcy. Miasto z różnych powodów nie zgodziło się na to.


Obawy dotyczące majątku i doświadczenia kupujących

Zgodnie z decyzją sądu broker Donnelly Group skontaktował się z miastem w sprawie przeniesienia umowy najmu kina na 144 w listopadzie.

W ramach tej komunikacji broker wyjaśnił, że 144 to „spółka półkowa”, która została założona we wrześniu 2023 r. przez jej dyrektorów Amrinderveera Chahala i małżeństwo Apoorva Yogeshkumara Modi.

Z decyzji wynika, że ​​Chahal i Modi pracują jako analitycy kredytowi w TD Canada Trust i zgodnie z decyzją zamierzają utrzymać swoją codzienną pracę, jeśli przejęcie kina zakończy się sukcesem.

„Pośrednik poinformował, że działalność kinowa w ogóle się nie zmieni, ponieważ 144 pozostawiło bar i restaurację otwarte oraz zatrzymało personel” – głosi decyzja.

Jak wynika z uchwały, oferta pośrednika pojawiła się także, gdy miasto dowiedziało się, że kino przynosi „roczne straty w wysokości od 130 000 do 140 000 dolarów”.

Choć pośrednik powiedział miastu, że kupujący znali sprawozdania finansowe wytwórni filmowej i „wiedzieli, w co się pakują”, sędzia zauważył, że oświadczenia te nie świadczą o dobrej kondycji finansowej przedsiębiorstwa.

„Składający petycję nie sugerują, że działalność kin powróciła do rentowności” – stwierdzono w orzeczeniu Fitzpatricka.

„W rzeczywistości w e-mailu pana Ogdona z 8 grudnia 2023 r. skierowanym do miasta zauważono, że „bieżący rok jest gorszy”.

Miasto wyraziło także obawy związane z lokalem 144 i brakiem doświadczenia jego menadżerów w prowadzeniu licencjonowanej restauracji i baru, gdzie powierzchnia musi pozostać objęta warunkami najmu.

READ  Stany Zjednoczone pracują nad ograniczeniem emisji z rur wydechowych i spowolnieniem przechodzenia na pojazdy elektryczne do 2030 r

Zgodnie z decyzją Modi i Chahal byli „odpowiednio właścicielami i osobami nadzorującymi małą nielicencjonowaną restaurację na przedmieściach Edmonton o nazwie„ Bombay Tadka Street ”” w latach 2019–2022.

Chociaż broker i Donnelly Group uznali to za dowód doświadczenia w branży restauracyjnej, miasto i Fitzpatrick wyrazili wątpliwości co do jego znaczenia.


„Bardzo ograniczone dowody”

Oceniając zasadność proponowanej cesji dzierżawy, sędzia wielokrotnie wskazywał na brak informacji o planach spółki.

Fitzpatrick wskazała, że ​​nie ma dowodów na to, w jaki sposób wymieniona spółka planowała sfinansować zakup kina.

Nie przedstawiono żadnych dowodów na temat charakteru wcześniejszej pracy Modiego i Chahala ani tego, jak ich doświadczenie w zarządzaniu może przełożyć się na prowadzenie baru w sercu rozrywkowej dzielnicy Vancouver.

„W świetle ograniczonych informacji, którymi dysponuje sąd, wydaje się, że są to bardzo różne rodzaje przedsiębiorstw” – stwierdzono w decyzji.

Fitzpatrick porównał także rzekome doświadczenia 144 z obietnicą złożoną przez inną spółkę z Grupy Donnelly dotyczącą zapewnienia szkoleń wspierających przejście na nowego właściciela.

„Zgadzam się, że ogólnie rzecz biorąc, szkolenia stanowią pozytywne wsparcie i mogą być korzystne” – stwierdzono w decyzji. „Jeśli jednak ci ludzie mają takie doświadczenie, to po co im szkolenia? Można tylko przypuszczać, że pracownicy kina, których 144 twierdzi, że będzie utrzymywać, zostali już przeszkoleni. Poza tym nie ma dowodów na to, czy Was i jak to będzie zrobione? Pan Modi i pani Chahal będą prowadzić firmę, kiedy okaże się, że mają pracę na pełen etat w TD Canada Trust.

Sędzia zauważył także, że Grupa Donnelly miała znacznie więcej doświadczenia niż 144 i nadal nie była w stanie rentownie prowadzić kina. Żałowała, że ​​nie podała więcej informacji na temat kwalifikacji i finansów 144.

„Bardzo ograniczone dowody znalezione w oryginalnym pakiecie wysłanym do miasta pod koniec 2023 roku są jedynie ograniczone” – stwierdzono w decyzji. „Z powodów, które nie są dla mnie jasne, składający petycję albo postanowili nie zwracać się o dalsze wsparcie dla oferty ze strony 144, albo nie byli w stanie dostrzec żadnego dodatkowego wsparcia dla oferty, ponieważ mogli zwrócić się do miasta i tego sądu”.

READ  Translink przygotowuje się na presję imigracji na tranzyt i trasy

Fitzpatrick stwierdził, że uzasadnione było sprzeciw Miasta wobec Założenia 144 umowy najmu i odmówił skorzystania ze swobody uznania w celu oddalenia zastrzeżeń Miasta.

Jednakże pozostawiło to otwarte drzwi dla grupy Donnelly’ego, aby uzyskać więcej informacji pod numerem 144, aby rozwiać obawy miasta i ponownie złożyć wniosek o przyznanie im umowy najmu w przyszłości.

Elise Haynes

„Analityk. Nieuleczalny nerd z bekonu. Przedsiębiorca. Oddany pisarz. Wielokrotnie nagradzany alkoholowy ninja. Subtelnie czarujący czytelnik.”

Rekomendowane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *